In de eerste aflevering van AchterAf Het Nieuws op 25 juli neemt cabaretière o.a. Sanne Wallis de Vries het nieuws door. In deze licht verontrustende radioshow gaat het om achtergronden en andere bijzaken bij de commotie rondom het geheel aan gebeurde dingen. Het is verkeerd bedoelde radiosatire, waarover we verder nog niets verklappen.
Beluister uitzending 1 (mp3)
Beluister uitzending 2 (mp3)
Lees de recensies van Ghislaine Plag en Sjors Fröhlich
Ghislaine Plag over AchterAf Het Nieuws
Het is maar weinig te horen op de radio; satire en een eigenwijze kijk op de actualiteit. Mede daarom spreekt het idee van Achteraf het Nieuws zeker aan. Bij het luisteren kreeg ik aardig wat Radio Bergeijk- en Koefnoen- associaties, maar het was ook ontregelend en bij vlagen absoluut creatief. Vooral het begin klonk veelbelovend, op een harde en uitgesproken manier werd de eventuele samenwerking tussen het CDA en de PVV neergezet, net als de terugtrekking van de troepen uit Uruzgan. Dat laatste misschien niet altijd even smaakvol, maar wel gedurfd. Ook het fake-gesprek tussen Ivo Opstelten en Desi Bouterse vond ik origineel en uitgesproken.
Jammer alleen van het middendeel; het had van mij niet gehoeven. Het was te ver weg van de actualiteit en erg flauw. Zo is het nu eenmaal met humor en satire; de één vindt het fantastisch, de ander vreselijk. Volgens mij is een programma dat beter wordt, naarmate je er meer maakt. Satire is nu eenmaal een moeilijke vorm. Maar van Achteraf het Nieuws wil ik best vaker iets horen!
Sjors Fröhlich over AchterAf Het Nieuws
Radiosatire. Ik heb bewondering voor degenen die het aandurven, want het gaat zo vaak mis. Achteraf Het Nieuws doet een dappere poging. Aan zowel vorm als inhoud is veel aandacht besteed. Veel verder dan een fijne glimlach kwam ik echter niet, maar dan ligt ongetwijfeld aan mijn gebrek aan humor.
Ik vond het kwartiertje iets te fragmentarisch. Ik miste de overkoepelende vorm voor het programma. Zeker als je sketches heel kort zijn, dan is context onontbeerlijk. Soms waren stukje gebaseerd op slecht verstaanbare personen. Op zich leuk, maar als je dat te vaak en te lang duurt dan ga je als luisteraar echt zappen. Op tv kan het nog wel, op de radio is onverstaanbaarheid niet fijn. Hoewel, de eerste keer het rubriekje “De nieuwe baan van Balkenende” erg leuk was. JP als stationsomroeper, compleet met pingel. Natuurlijk zijn de plaatsnamen waar de trein vandaan komt niet te verstaan. Ook de strak meerstemmig gezongen ode aan Eberhard van der Laan mocht er zijn. “Wie noemt zijn kind nou Eberhard?”. En ook de kabinetsformatie in de vorm van een voetbalverslag (“En daar zoekt Cohen op links de ruimte.”) mocht er zijn. De Jack van Gelder-imitatie was goed gedaan, zeker toen Mark Rutte de goal scoorde.
Zie daar, toch zomaar drie leuke momenten binnen een kwartier. Programma geslaagd vind ik. Zeker omdat aan de beginselen van het Radiolab meer dan recht werd gedaan. Een dergelijk satirisch programma elke week maken zal niet meevallen, maar waarom zouden we het niet proberen?
